Sigma fp L Black 2021

De Sigma fp L combineert een van de beste 61MP-sensoren op de markt met de op één na slechtste batterijduur die we ooit hebben getest. Je krijgt er adembenemende RAW-beelden mee, maar de autofocus is een drama en de firmware is gammel. Het is een compromisloze nichecamera die alleen uitblinkt als je bereid bent zijn vele tekortkomingen te accepteren.

De 61MP BSI CMOS-sensor is de onbetwiste ster van de show. In onze tests levert hij een detailniveau dat je normaal alleen in middenformaat camera's tegenkomt, wat hem een uitblinker maakt voor product- en landschapsfotografie. De burst-snelheid van 10 fps is met deze resolutie indrukwekkend, maar de trage sensoruitlezing maakt hem ongeschikt voor snelle actie. Videografen krijgen een gemengd pakket: de 12-bit CinemaDNG RAW-opnames in 4K30p zijn een droom voor color grading, maar het ontbreken van interne stabilisatie en de haperende firmware maken het een lastige tool voor run-and-gun werk. De elektronische zoeker is met 3.7M dots een van de beste op de markt, maar je moet hem er los bijkopen en hij blokkeert de HDMI-poort voor opladen.

Zet je de fp L naast een Sony a1 II of Canon EOS R6 Mark III, dan wordt zijn identiteitscrisis direct duidelijk. De Sony en Canon zijn allrounders met bliksemsnelle autofocus en uitstekende stabilisatie, waar de Sigma het op beide vlakken zwaar laat liggen. De Fujifilm X-H2 biedt een vergelijkbare focus op resolutie, maar dan met een veel betrouwbaardere algehele ervaring. De Sigma wint het alleen op pure, compromisloze beeldkwaliteit in een extreem kleine behuizing. Het is een specialistische tool, geen alleskunner zoals een Nikon Z9.

Een prijskaartje vinden voor de fp L is een avontuur op zich. De prijzen bij verschillende winkels lopen absurd uiteen, van een schappelijke $1700 tot een bizarre $269800. Dit maakt het lastig om een eenduidig waardeoordeel te vellen. Voor de laagste prijs krijg je een ongeëvenaarde resolutie in een zakformaat, wat een koopje is voor de juiste niche. Maar de torenhoge prijzen elders zijn complete onzin. Let goed op waar je hem koopt, want het verschil kan je een kleine auto schelen.

De Sigma fp L is een vreemde eend in de bijt. Met 61 megapixels in een body van slechts 375 gram levert hij beelden die in onze database tot de absolute top behoren qua detail. De RAW-bestanden zijn ronduit fenomenaal, met een dynamisch bereik en kleurweergave waar menig grotere camera jaloers op is. Maar die extreme focus op compactheid en resolutie komt met een prijs. De batterijduur is met 240 shots de slechtste die we in deze categorie hebben gezien, en de autofocus voelt vaak meer als een suggestie dan een betrouwbaar systeem.

Als je sport, wildlife of snel bewegende kinderen fotografeert, laat deze camera dan links liggen. De autofocus is simpelweg niet opgewassen tegen actie en de batterij is leeg voordat je de eerste fatsoenlijke actiefoto hebt gemaakt. Ook vloggers kunnen beter verder kijken; het vaste scherm en het totale gebrek aan stabilisatie maken het een van de slechtste keuzes in onze database voor dat soort werk. Dit is een camera voor geduldige, methodische fotografen die op een statief werken en het niet erg vinden om handmatig scherp te stellen.

De Sigma fp L is een camera die je óf haat óf waar je verliefd op wordt. Voor de fotograaf die maximale resolutie in een minimale body zoekt en bereid is om handmatig scherp te stellen, is er weinig dat hieraan kan tippen. De beeldkwaliteit is werkelijk verbluffend. Maar voor iedereen die ook maar een beetje snelheid, gemak of een fatsoenlijke batterijduur verwacht, is dit een frustrerende ervaring. De lage gebruikersscore van 58/100 bevestigt dat de gebreken voor de meeste mensen zwaarder wegen dan de briljante sensor.