Fujifilm GFX GFX100 II Matte Black 2023

De Fujifilm GFX 100 II combineert een waanzinnige 102MP medium-formaat sensor met verrassend capabele videofuncties in een robuuste body. De beeldkwaliteit en EVF behoren tot het beste wat we ooit hebben getest, maar de autofocus en burst-snelheid zijn meer 'prima' dan 'top'. Met een prijskaartje van rond de $8500 is het een serieuze investering die zichzelf terugverdient voor commerciële fotografen, maar voor hobbyisten en actiefotografen zijn er betere alternatieven.

De sensor van de GFX 100 II is ronduit spectaculair. In onze database staat hij in de top 3% van alle camera's, en dat zie je terug in de bestanden. De dynamische range is enorm, waardoor je schaduwen kunt optillen en highlights kunt temmen op een manier die met full-frame simpelweg niet lukt. Voor productfotografie en landschappen is dit een droom: je krijgt detailniveaus die richting digitale middenformaat backs gaan, maar dan in een body die je nog redelijk normaal kunt vasthouden. De 8 stops IBIS helpen ook enorm om die 102MP scherp op de sensor te krijgen zonder statief, al blijft een statief bij deze resolutie vaak alsnog je beste vriend.

De autofocus is met 117 AF-punten en AI-gedreven onderwerpherkenning een flinke stap vooruit ten opzichte van de originele GFX 100, maar verwacht geen Sony a1-achtige prestaties. Met een 74e percentiel score is het 'boven gemiddeld', maar niet meer dan dat. Voor portretten en studio-werk is het meer dan snel genoeg. De 8.7 fps mechanische burst is respectabel voor medium-formaat, maar als je kinderen of sport wilt fotograferen, ga je tegen de limieten aanlopen. De echte ster hier is de 9.4M-dot EVF, die tot de beste behoort die we ooit hebben gezien. Handmatig scherpstellen was nog nooit zo'n plezier op een digitale camera.

De GFX 100 II bevindt zich in een vreemde niche. Directe concurrenten in het medium-formaat segment zijn er nauwelijks, behalve misschien de Hasselblad X2D. Die biedt een vergelijkbare sensor maar is meer gefocust op pure fotografie en minder op video. De Fujifilm is veelzijdiger, maar de Hasselblad heeft een strakker design en een eenvoudigere gebruikerservaring. Voor de pure fotograaf die geen video nodig heeft, is dat een serieus alternatief.

Vanuit full-frame hoek kijken de Sony a1 II en Nikon Z9 mee. Die bieden superieure autofocus, hogere burst-snelheden en betere videomogelijkheden, maar missen die magische medium-formaat look. De Canon EOS R6 Mark III is een heel ander beest: veel goedkoper, veel sneller, maar met een sensor die niet in dezelfde klasse speelt qua resolutie en dynamische range. De keuze komt neer op wat je belangrijker vindt: pure beeldkwaliteit en resolutie, of snelheid en veelzijdigheid.

Laten we het over de olifant in de kamer hebben: de prijs. Met een spread van $8500 tot $8633 afhankelijk van de verkoper, is dit geen impulsaankoop. Voor dat geld krijg je wel een sensor en beeldkwaliteit die je normaal alleen in systemen van $20.000+ vindt. In die context is de GFX 100 II eigenlijk een koopje, als je het puur als digitale back bekijkt. Maar de realiteit is dat de meeste fotografen het verschil tussen 102MP medium-formaat en 60MP full-frame in de praktijk niet vaak nodig hebben.

De prijsverschillen tussen vendors zijn minimaal, we hebben het over $133 verschil. Dat is op een aankoop van dit kaliber verwaarloosbaar. Kijk vooral naar garantie, service en eventuele bundelaanbiedingen. Fujifilm's G-lenzen zijn ook niet goedkoop, dus reken op een flinke investering in glaswerk bovenop de body. Als je de kosten kunt verantwoorden met commercieel werk, is de prijs-kwaliteitverhouding uitstekend. Voor hobbyisten is het een ander verhaal.

De Fujifilm GFX 100 II is geen camera die je zomaar even in je tas gooit voor een dagje dierentuin. Dit is een serieus stuk gereedschap, gebouwd voor fotografen die absolute beeldkwaliteit eisen en bereid zijn daarvoor te betalen en te tillen. Met een 102MP medium-formaat sensor, een elektronische zoeker die tot de absolute top behoort en videomogelijkheden die je normaal niet in dit segment ziet, richt Fujifilm zich op een heel specifieke groep: studiofotografen, landschapsspecialisten en high-end content creators die het maximale uit elke pixel willen persen.

Wat deze camera zo interessant maakt, is dat hij de kloof tussen pure fotografie en serieuze videoproductie probeert te dichten. Je krijgt interne 4K 60p opnames op volledige sensorbreedte, Apple ProRes RAW output en zelfs Frame.io integratie. Dat is behoorlijk indrukwekkend voor een medium-formaat body. Maar laten we eerlijk zijn: de meeste kopers zullen hem vooral gebruiken voor die belachelijk gedetailleerde 102MP bestanden waar je eindeloos in kunt croppen.

We hebben de GFX 100 II door onze database gehaald en de cijfers liegen er niet om. Op het gebied van sensor, stabilisatie en EVF scoort hij in de absolute top. De autofocus en burst-snelheid zijn daarentegen meer 'prima voor de doelgroep' dan 'sportfotograaf-waardig'. Voor de juiste gebruiker is dit een droomcamera, maar voor de verkeerde is het een dure en zware misfit.

Als je voornamelijk sport, wildlife of snelle actie fotografeert, moet je deze camera links laten liggen. De autofocus en burst-snelheid zijn simpelweg niet opgewassen tegen de eisen van die disciplines. Kijk in plaats daarvan naar de Sony a1 II of Nikon Z9, die beide veel sneller en responsiever zijn, met geavanceerdere AF-systemen. Ook als je een beperkt budget hebt voor glaswerk, is dit niet de juiste keuze. G-lenzen zijn prijzig en je hebt er minimaal twee of drie nodig om het systeem te laten renderen.

Voor hybride shooters die 80% video en 20% foto doen, zijn er betere opties. De videofuncties zijn indrukwekkend voor een medium-formaat camera, maar een dedicated videocamera of een full-frame hybride als de Panasonic LUMIX GH7 biedt meer videogerichte features en een vloeiendere workflow. De GFX 100 II is een fotocamera die kan filmen, niet andersom.

Voor de commerciële studiofotograaf, de fine art landschapsspecialist of de high-end portretfotograaf is de GFX 100 II een no-brainer. De beeldkwaliteit is simpelweg ongeëvenaard in deze prijsklasse, en de toevoeging van capabele videofuncties maakt hem een flexibelere tool dan zijn voorgangers. Als je grote prints maakt of klanten hebt die om het allerhoogste detailniveau vragen, dan is dit je camera. De 102MP bestanden zijn een genot om mee te werken, mits je de opslag en computerkracht hebt om ze te verwerken.

Voor de trouwfotograaf of evenementenschieter is het een lastiger verhaal. De autofocus is goed, maar niet geweldig, en de 8.7 fps burst kan je in de steek laten op cruciale momenten. De score van 82.7 voor weddings en events in onze database weerspiegelt dat: het kán, maar er zijn betere tools voor die specifieke klus. Als je voornamelijk snel bewegende onderwerpen fotografeert, kijk dan naar de Sony a1 II of Nikon Z9. Die leveren weliswaar niet dezelfde resolutie, maar zijn aanzienlijk wendbaarder.