Panasonic LUMIX G Vario H-FS12060 12-60mm

Met een 96e percentiel score voor stabilisatie is dit een van de beste gestabiliseerde zoomlenzen op de markt, en dat in een belachelijk compact jasje van 210 gram. De beeldkwaliteit is solide en de prijs-kwaliteitverhouding is top, maar het zwakke diafragma en de matige bokeh maken het ongeschikt voor portretten en weinig licht. Voor reis- en allroundfotografie is dit een absolute aanrader.

De optische prestaties zijn solide, met een 72e percentiel score. De combinatie van drie asferische elementen en één ED-element doet z'n werk om chromatische aberratie te temmen, en de beelden zijn over het algemeen mooi scherp, vooral in het centrum. De echte ster van de show is de POWER O.I.S. stabilisatie. Met een claim van 5 stops correctie en een 96e percentiel ranking in onze database, is dit een van de beste gestabiliseerde zoomlenzen die je kunt vinden. In de praktijk betekent dit dat je bij 60mm nog steeds uit de hand kunt schieten met sluitertijden waar je normaal een statief voor zou pakken.

De autofocus is met een 55e percentiel score prima, maar niet baanbrekend. Hij is snel en accuraat genoeg voor alledaagse situaties en reisfotografie, maar verwacht geen sportfotograaf-waardige tracking. De macro mogelijkheden zijn een leuke bonus met een 1:3.7 vergroting en een 82e percentiel score, maar de minimale scherpstelafstand van 20cm maakt het geen echte macrolens. Het is handig voor een close-up van een bloem, maar je kruipt er niet mee op een insect.

Vergeleken met de Sigma 16-300mm en Tamron 18-300mm is het direct duidelijk dat de Panasonic een heel ander beestje is. Die concurrenten zijn superzooms die inleveren op optische kwaliteit en compactheid voor een enorm bereik. De Panasonic is de helft lichter en een stuk scherper, maar mist die extreme tele-bereiken. Zet je hem naast de Nikon 16-85mm f/3.5-5.6, dan zie je een vergelijkbare filosofie, maar de Panasonic wint het op stabilisatie en gewicht. De Canon EF-S 18-135mm is een directere rivaal, maar de Panasonic's weerbestendigheid en superieure stabilisatie geven hem de doorslag voor de reizende fotograaf. De Meike 50mm F1.8 is een totaal ander product, een vaste lens die wint op lichtsterkte, maar het gemak van de zoom volledig mist.

De prijs van deze lens is een beetje een achtbaan. We zien hem online variëren van een spotgoedkope $280 tot een absurd hoge $111,719, dus het loont om goed te shoppen. Amazon.ca en Newegg lijken de meest realistische prijzen te bieden. Voor dat lagere bedrag is de prijs-kwaliteitverhouding ronduit belachelijk goed. Je krijgt een weerbestendige, gestabiliseerde zoom met een sterk optisch ontwerp voor de prijs van een paar fatsoenlijke filters. Zelfs als je hem als kitlens bij een body krijgt, is het een significante upgrade ten opzichte van de standaard 14-42mm. De gebruikers zijn het er roerend over eens: dit is een van de beste budgetopties voor het Micro Four Thirds systeem.

De Panasonic LUMIX G Vario 12-60mm f/3.5-5.6 scoort een 97.5 voor reisfotografie in onze database, en dat is geen verrassing. Met een gewicht van slechts 210 gram en een veelzijdig 24-120mm equivalent bereik is dit zo'n beetje de definitie van een 'mee-overal-naartoe'-lens. De beeldstabilisatie is met een 96e percentiel score best-in-class, wat betekent dat je haarscherpe platen schiet, zelfs als je hand niet helemaal stilstaat. Gebruikers zijn het met ons eens: de sentiment score van 92/100 bevestigt dat dit een publiekslieveling is.

Maar laten we eerlijk zijn, dit is geen wondermiddel. Het variabele diafragma van f/3.5-5.6 is typisch voor een budgetzoom en duikt naar een teleurstellend 24e percentiel. Dat merk je direct bij weinig licht of als je een portret met een zachte achtergrond wilt schieten, waar de bokeh in het 16e percentiel bungelt. Het is een lens die uitblinkt in gemak en veelzijdigheid, maar zijn beperkingen kent zodra de zon ondergaat of je creatieve portretten nastreeft.

Als portretfotografie je ding is, kun je deze lens beter laten liggen. De bokeh zit met een 16e percentiel score echt onderaan de stapel, en het langzame diafragma maakt het onmogelijk om een onderwerp mooi los te maken van de achtergrond. Ook voor sport- of wildlife-fotografen is de combinatie van een gemiddelde autofocus (55e percentiel) en een beperkt telebereik niet ideaal. Kijk in dat geval liever naar een lens met een sneller diafragma of een langer bereik, zoals de Tamron 18-300mm, al lever je dan wel in op compactheid.

De Panasonic 12-60mm f/3.5-5.6 is een no-brainer voor elke Micro Four Thirds schutter die een lichte, veelzijdige reislens zoekt. De combinatie van best-in-class stabilisatie, een handzaam ontwerp en een verrassend goede beeldkwaliteit maakt dit een van de meest praktische lenzen in het systeem. De score van 86.2 totaal en de overweldigend positieve gebruikersreviews liegen er niet om. Het is niet de lens voor bokeh-monsters of nachtbrakers, maar voor de 90% van de fotografie die je overdag en op reis doet, is dit een gouden combinatie van prestaties en draagbaarheid. Als je er een voor een nette prijs kunt vinden, is het een koopje.