Sony Alpha a7R IV Black 2019

Met 61 megapixels is de a7R IV nog steeds de onbetwiste resolutiekampioen in zijn klasse, met een beeldkwaliteit die je normaal alleen bij middenformaat camera's ziet. De bouwkwaliteit en EVF behoren tot het beste wat we hebben getest, maar de videomogelijkheden en ruisprestaties boven ISO 800 blijven duidelijke zwakke punten. Voor de pure fotograaf die maximale detailweergave en cropflexibiliteit wil, is dit een ijzersterke keuze, zeker gezien de sterk gedaalde prijzen op de refurbished markt.

De 61MP full-frame Exmor R sensor is de ster van de show. In de praktijk betekent dit dat je een portret kunt schieten en later moeiteloos een uitsnede kunt maken die scherp genoeg is voor een groot formaat print, zonder dat je ook maar in de buurt van pixelvorming komt. De 10 beelden per seconde mechanische burst is met een 61e percentiel niet marktleidend, maar voor een camera met deze resolutie is het ronduit indrukwekkend. Je legt er moeiteloos een snelle portretsessie of wat actie in het wild mee vast, zolang je buffer het bijhoudt.

De ingebouwde beeldstabilisatie biedt 5.5 stops correctie, wat met een 89e percentiel een uitkomst is bij het uit de hand schieten met zulke hoge resoluties. De 5.8 miljoen dots EVF is een van de beste op de markt en maakt handmatig scherpstellen een feest. De video levert nette 4K30p met S-Log3, maar de beperkte stabilisatie in videomodus en het ontbreken van 4K60p maken duidelijk dat dit geen hybride alleskunner is. Dit is een fotocamera in hart en nieren, met video als een degelijke bijzaak.

Zet je de a7R IV naast de Canon EOS R6 Mark III, dan zie je meteen het karakterverschil. De Canon biedt superieure snelheid, veel betere video en een modernere autofocus, maar blijft steken op 24MP. De a7R IV heeft bijna drie keer zoveel resolutie. De Nikon Z9 is een compleet ander beest: een snelheidsduivel met 45.7MP gestapelde sensor en 8K video, maar kost ook een veelvoud. De Fujifilm X-H2 komt met 40MP in de buurt qua resolutiefilosofie, maar dan op een kleiner APS-C sensorformaat. Voor de pure pixel-peeper die maximale flexibiliteit in de nabewerking wil, is de Sony nog steeds de kampioen. Je levert alleen wel in op snelheid en videofunctionaliteit ten opzichte van modernere concurrenten.

De prijsspreiding voor de a7R IV is enorm, van $1679 voor een refurbished exemplaar tot $5477 voor een nieuwe body bij sommige aanbieders. Die onderkant van de markt maakt het een verbluffend goede deal. Voor minder dan $2000 krijg je een resolutie die je tot voor kort alleen bij camera's van tienduizend dollar zag. De sweet spot lijkt te liggen bij de renewed aanbiedingen rond de $2000-$2500. Voor dat geld haal je een professionele resolutiemonster in huis die het qua beeldkwaliteit nog steeds opneemt tegen vrijwel alles op de markt. Alleen als je per se de allernieuwste AI-autofocus of 8K video nodig hebt, moet je verder kijken.

De Sony a7R IV draait helemaal om die 61 megapixel sensor. Dat is een resolutie waar je normaal gesproken een middenformaat camera voor nodig hebt, en het maakt dit toestel de absolute koning van de detailweergave in onze database. De display en bouwkwaliteit zitten in de 100e en 97e percentiel, dus je krijgt een body die net zo premium aanvoelt als de beelden die hij produceert. Voor studioportretten, landschappen en productfotografie waar elk minuscuul detail telt, is dit simpelweg een van de beste tools die je kunt kopen.

Maar die enorme bestanden hebben een keerzijde. De sensor zelf scoort een solide 72e percentiel, maar dat vertelt niet het hele verhaal: de ruisprestaties boven ISO 800 zijn een zwak punt, en de videomogelijkheden zijn met een 65e percentiel meer 'functioneel' dan 'baanbrekend'. Dit is een camera die schreeuwt om snel UHS-II geheugen en een flinke NAS thuis. De autofocus is met 567 fasedetectiepunten en real-time Eye AF nog steeds een sterk punt, al lopen nieuwere Sony-modellen inmiddels wel voorop.

Als je vaak in slecht licht fotografeert of een allround hybride camera zoekt, kun je de a7R IV beter laten liggen. De ruis boven ISO 800 is een terugkerend punt van kritiek, en de videomogelijkheden zijn met maximaal 4K30p en beperkte stabilisatie gewoon niet op het niveau van modernere concurrenten. Ook als je een hekel hebt aan complexe menu's en niet wilt investeren in dure UHS-II kaarten en flinke opslag, is dit niet jouw camera. De a7R IV vraagt om toewijding, zowel in je workflow als in je portemonnee voor randapparatuur.

De Sony a7R IV is een compromisloze resolutiekoning die nog steeds relevant is, vooral als je hem voor een scherpe prijs op de kop tikt. De 61MP sensor levert beelden met een detailrijkdom waar de meeste concurrenten alleen maar van kunnen dromen, en de bouwkwaliteit is top. De echte zwakte zit hem in de ruis bij weinig licht en het gedateerde menusysteem, maar dat zijn acceptabele offers voor de studioportret- en landschapsfotograaf. Als je werk draait om resolutie en je geen hybride videobeest zoekt, is dit een van de beste aankopen die je momenteel kunt doen.